Ellen en ik gaan elke week samen op schrijfavontuur. Wat we allemaal meemaken, schrijven wij in een soort briefwisseling naar elkaar. In deze nieuwe brief schrijft Ellen dat we momenteel vooral moeten afwachten op nieuws over de lancering van ons boek.
Brief 270 – 9 juni 2026
Hey Sandy,
Hier ben ik weer, dit keer gelukkig wel op tijd, hihi… 😊
Het is me in die jaren nog nooit gebeurd dat ik mijn beurt vergeten was. Maar ja, eens moet de eerste keer zijn, nietwaar? 😉 En inderdaad, het is in al die zeven jaar niet gebeurd, dus best een goede score!
De spanning stijgt
Op het moment van schrijven, zitten we (een tikkeltje ongeduldig) te wachten totdat ons lenteverhaal gelanceerd wordt. Toevallig kreeg ik vandaag een mailtje met daarin de planning voor dit jaar. Ons verhaal is, als ik het goed gezien heb, als eerste aan de beurt. Dus, wie weet, gaat het deze week nog gebeuren. Dat zou heel gaaf zijn, toch?
De laatste loodjes
Inmiddels zijn we met het vierde en tevens laatste verhaal (ons herfstverhaal) al een heel eind gevorderd. Je kunt wel stellen dat we aan de laatste loodjes zijn begonnen. We hebben de hoeveelheid woorden al een klein beetje aangepast, zodat we allebei nog een paar stukjes kunnen schrijven.
Afscheid van “onze” vriendinnen
Jij beschreef het afronden van ons schrijfproject in je vorige brief als een dubbel gevoel, ik zeg: we nemen afscheid van de meiden. Natuurlijk is het ontzettend jammer en zijn we de vier vriendinnen echt een beetje als onze eigen vriendinnen gaan beschouwen (als je daarover kunt spreken). Aan de andere kant is het ook een fijn gevoel om de cirkel rond te maken. Ik denk dat we de rode draad goed hebben weten te bewaren en iedere vriendin evenveel aandacht hebben kunnen geven.
Tevreden
Terugkijkend op het hele gebeuren kan ik wel zeggen dat ik ontzettend trots en blij ben met het resultaat. Ik vind dat we het echt heel goed hebben gedaan. Onze schrijfstijlen passen verrassend goed bij elkaar. Ik denk dat de lezers niet eens kunnen aanwijzen wie wat heeft geschreven. Of misschien wel, dat durf ik niet te zeggen, haha. 😊
Jouw feelgood letter
Het begint meer en meer vorm te krijgen. Ik heb het geluk dat ik al stiekem een beetje heb mee mogen genieten van Zonnedaal en haar inwoners/bezoekers. Super leuk en lief dat je mij gevraagd hebt om jouw eerste verhaal te lezen en mijn mening hierover te geven. Al had ik het idee dat het je prima zelf lukte, haha.
Eerste versie aanpassen
Zoals het meestal gaat met schrijven, gaat het niet in één keer goed. Of nou ja, de essentie van het verhaal heb je wel te pakken, maar de uitwerking heeft soms wat ‘tweaken’ nodig. Je schrapt en streept en voegt toe. Zo werkt het schrijfproces. Het zou heel bijzonder zijn als je het meteen de eerste keer helemaal hebt zoals je wilt. Dat is voor bijna geen enkele schrijver weggelegd, lijkt me.
Werkwijze
Je zegt dat je meer een plantser dan een plotter bent. Daar kan ik me in vinden. Ik weet meestal ook wat ik wil zeggen, maar de weg ernaartoe is voor mij nog een verrassing. Daarin schuilt ook een gevaar, want het kan zomaar zijn dat je vastloopt omdat je de grote lijn bent kwijtgeraakt. Het is wel fijn dat je jezelf kent en dus weet hoe je werkwijze is. Dat scheelt een heleboel. Uiteraard kan dat veranderen. Misschien wil je bij de volgende delen wel wat meer plotten. Het mag en kan allemaal.
Afwachten
Ik moest lachen toen je schreef dat je hoopte dat jouw eerste editie geen versie van de eerst gebakken pannenkoek was. Nou weet ik wel zeker dat dit niet zo is. Ik heb de versies gelezen en ik ben ervan overtuigd dat de lezers er net zo van zullen genieten als ik. Je hebt in dat kleine stukje al echt een goede setting en sfeer neergezet. Knap gedaan! Chapeau.
Win-actie
Een heel goed idee, zo’n win-actie. Mensen worden toch altijd wat actiever en enthousiaster als er een actie aan gekoppeld is. Het geeft je ook het gevoel dat je mee mag denken en dat er daadwerkelijk iets mee gebeurt. Volgens mij was dat ook de reden waarom jouw verhaal van de maand zo’n succes was. Ik was in ieder geval steeds benieuwd wat je met de reacties van de lezers deed.
Interactie met lezers
Het voelt specialer als mensen je boek spontaan gelezen hebben en niet omdat ze aan een blogtour of iets hebben meegedaan. Helemaal leuk als je een beetje interactie met elkaar hebt. En natuurlijk heb ik ook ons vierluik aangeprezen! 😉 Dat heeft ze meteen op haar TBR-lijst gezet. Hoe cool? En eerlijk? Het is een van de redenen waarom je je verhalen de wereld in slingert.
Nu nog wachten
Ik heb nog 2 wedstrijden waarvan ik in spanning op de uitslag wacht. En er loopt nog een wedstrijd. Hiervoor heb ik het eerste verhaal zo goed als af (althans de ruwe versie) en het tweede verhaal bijna af. Wachten duurt altijd te lang, maar ik kan niet anders dan afwachten en geduld hebben. Dat laatste is niet zo makkelijk, haha.
Leuk nieuwtje
Als het goed is, verschijnt deze week een duo-verhaal van Finn en mij op een Braziliaanse blog. Ik ga dus internationaal! Gaaf hè? Ik vind het echt te gek. Zo leuk de reactie van degene die de blog beheert. Ja, dat streelt je ego, hihi…
Voor nu is het voor ons even afwachten of ons lenteverhaal deze of volgende week gelanceerd gaat worden. Fingers crossed!
Ik ga er weer mee stoppen voor vandaag. Uiteraard ben ik benieuwd naar jouw volgende brief.
Liefs Ellen
Wil je weten wie Ellen is? Ellen Kusters heeft haar eigen website: Ellens schrijfavonturen. Daar kun je nog meer enthousiaste verhalen vinden. Ga maar snel kijken!
Deze brief is onderdeel van een briefwisseling. De start van de briefwisseling vind je hier op de website.
Volg je mij al via Facebook en Instagram?
Delen is lief!
