Ellen en ik gaan elke week samen op schrijfavontuur. Wat we allemaal meemaken, schrijven wij in een soort briefwisseling naar elkaar. In deze nieuwe brief vertelt Ellen onder andere over een mooie schrijfdroom: Go International…
Brief 272 – 23 juni 2026
Hey Sandy,
Weer een nieuwe week en dus tijd voor een nieuwe brief. De tijd gaat snel. Zoals altijd heb ik ook vorige week weer genoten van jouw brief. Ik blijf nieuwsgierig en enthousiast over de dingen die jij beleeft, wel of niet op schrijfgebied! 😉
Geheimzinnig
Was je vorige week nog een tikkeltje geheimzinnig over ons lenteverhaal, nu hoeft dat niet meer. Toen jouw brief vorige week dinsdag online kwam, werd diezelfde dag ons tweede deel van het vierluik Seizoensliefde gelanceerd. Hoe cool is dat?
Hopen op veel lezers en reacties
Het leuke was dat diezelfde dag en volgens mij ook op woensdag een aantal Bookstagrammers ons verhaal op hun account promootten. Dat zijn dingen die echt super gaaf zijn. Op die manier hopen wij dat onze verhalen hun weg zullen vinden naar vele lezers. En natuurlijk hopen we dan ook dat diezelfde lezers razend enthousiast zijn, net als wij, haha! 😊
Cijfers
Vorige keer hadden we al snel terugkoppeling van Elly over het aantal keer dat ons verhaal was gedownload. Ik heb geen idee of we dat dit keer ook zullen krijgen en of de cijfers net zo positief zullen zijn als bij ons winterverhaal. Ik, en jij denk ik ook, hoop dat de lezers van het vorige verhaal nieuwsgierig zijn naar het vervolg en dus snel zullen gaan kijken naar dit nieuwe verhaal. Fingers crossed, dan maar.
Einde gezamenlijke schrijfproject
En zo kwam vorige week alweer een einde aan ons gezamenlijke schrijfproject. Wie had dat vorig jaar gedacht? Ik blijf het raar vinden dat iets wat eerst nog een gedachte was uiteindelijk is veranderd in een heus vierluik. Een vierluik met vier verschillende verhalen. Daar mogen we echt trots op zijn.
Afscheid van de personages
Bijzonder dat ook jij het als een afscheid voelt. Het einde van ons project betekent immers ook afscheid nemen van “onze vriendinnen”. Alhoewel het niet-bestaande personages zijn, voelt het toch eigen en hebben we de meiden in de loop van de tijd beter leren kennen. Hoe gek dat misschien voor anderen klinkt. Het is en blijft een fictief verhaal.
Andere dingen
Nu we ons project hebben afgesloten, is het tijd voor andere dingen. In jouw geval heb je daar al een flink begin mee gemaakt en kun je dus lekker verder fantaseren en schrijven. Als het ene ding is afgerond, ontstaat er in je hoofd meteen ruimte om verder te kijken. Typisch hoe dat werkt, nietwaar?
Feelgood letter
Uiteraard ben ik heel benieuwd hoe het verder gaat met je denkbeeldige dorpje Zonnedaal en haar inwoners. Met een paar van hen heb ik inmiddels al mogen kennismaken tijdens het proeflezen van het eerste deel. Ik moet zeggen, dat smaakte naar meer, haha. 😉
Oefening baart kunst
Ik moest een beetje lachen toen ik jouw stukje over het printen van het eerste boekje las. Ik zag het al helemaal voor me. Al is het natuurlijk niet echt om te lachen. Als het mij zou overkomen, was ik waarschijnlijk poepie chagrijnig, hihi… 😊
Gelukkig wist je ook dat het lukte om er een boekje van te maken en was het dus een kwestie van: oefening baart kunst. Heel cliché, maar zo waar.
En door…
Goed dat je voor jezelf een deadline hebt gesteld voor het lanceren van je eerste Feelgood letter. Niet dat dit een keiharde zal zijn, jou kennende, maar zo heb je wel iets om naar toe te werken. Een deadline helpt mij op de een of andere manier altijd om dingen voor elkaar te krijgen. Waarschijnlijk werkt dit voor best veel mensen op die manier! Het mooie is, je hoeft aan niemand verantwoording af te leggen. Alleen misschien aan jezelf, haha.
Voorraad
Ik vind het slim dat je met een voorraadje wil werken. Op die manier blijft het goed te doen en is de druk niet zo hoog. Mocht je onverhoopt andere dingen op je pad krijgen in de tussentijd heb je in ieder geval al een voorraadje verhalen. Dat voelt fijner, lijkt me. Is het wel zaak dat die voorraad er ook daadwerkelijk komt, hihi…
Foutjes
Wat je vorige week schreef over het vinden van foutjes is heel herkenbaar. Zelfs als er meer dan drie personen (meerdere) keren naar hebben gekeken, vind je altijd nog wel iets. Onbegrijpelijk eigenlijk, maar het gebeurt gewoon. Gelukkig is fouten maken menselijk en gebeurt het iedereen. Zelfs in boeken van internationale schrijvers zie ik regelmatig foutjes voorbijkomen. Hopelijk geeft dat een beetje troost.
Internationaal gepubliceerd
Ja, dat was wel even een cool moment, moet ik zeggen. Dat ik met een van mijn (nou ja, in dit geval een duo) verhalen werd gepubliceerd. Hoe tof zou het zijn als dat vaker gebeurt. Wie weet, zeg nooit nooit. Ik weet niet of het zo is, maar men mag toch hoop hebben!
Rustig aan
Verder doe ik het op schrijfgebied de komende tijd rustig aan. Er loopt nog één wedstrijd waar ik mee bezig ben (je weet wel, die wedstrijd met twee genres). En misschien ga ik nog beginnen met een andere schrijfwedstrijd van Godijn Fantasy, maar daar moet ik eerst nog een leuk idee voor krijgen.
Internationaal met de vriendinnen?
Zomaar een idee dat in me opkwam: misschien is het voor in de toekomst een leuk idee om onze verhalen in het Engels te vertalen? Dat zou ook supergaaf zijn. Maar ach, dat is toekomstmuziek waarvan we niet weten of die ooit zal klinken. Maar dromen mag, toch? Wie weet, ik geef de droom niet zomaar op. Een serie zou ook top zijn, toch?
Nou, bij deze mooie fantasie wil ik het laten voor vandaag. Dan ga ik nu weer verder puffen en zweten, haha. Succes met deze intense hitte, je zult het nodig hebben.
Liefs Ellen
Wil je weten wie Ellen is? Ellen Kusters heeft haar eigen website: Ellens schrijfavonturen. Daar kun je nog meer enthousiaste verhalen vinden. Ga maar snel kijken!
Deze brief is onderdeel van een briefwisseling. De start van de briefwisseling vind je hier op de website.
Volg je mij al via Facebook en Instagram?
Delen is lief!
