Mijn droom als schrijfster

Delen is lief!

Ellen en ik gaan elke week samen op schrijfavontuur. Wat we allemaal meemaken, schrijven wij in een soort briefwisseling naar elkaar. Deze keer vertel ik over mijn droom als schrijfster.

Brief 38 – 10 maart 2020

Hoi Ellen,

Ik heb vorige week weer met veel plezier jouw brief gelezen. Elke keer kijk ik er weer echt naar uit. Dit keer wil ik jou vertellen over mijn droom als schrijfster. Ik denk niet dat het als een echte verrassing komt 😉

Opdracht van mijn schrijfcursus

Ik heb je wel eens verteld over mijn schrijfcursus. Al ruim twee jaar probeer ik deze af te ronden en heel langzaam komt het einde in zicht. Meestal moet ik een verhaal schrijven voor mijn docent, maar heel af en toe is het een andere opdracht. Niet zo lang geleden kreeg ik weer zo’n opdracht. Ik mocht mijn plannen en wensen voor de toekomst opschrijven. Leuk!

Mijn wens voor de toekomst: mijn droom

Ik begon de opdracht met veel enthousiasme en ik kan je vertellen dat ik nog nooit zo snel mijn huiswerk heb gemaakt. Mijn wens voor de toekomst of noem het mijn droom, is natuurlijk mijn eigen boek uitgeven. Het lijkt mij ontzettend leuk om één van de manuscripten waar ik de afgelopen jaren zo hard aan heb gewerkt, in boekvorm te zien.

Als leerkracht weet ik hoe belangrijk lezen is en hoe goed het is als kinderen leesplezier hebben. Dit leesplezier zorgt er namelijk weer voor dat kinderen ook makkelijker begrijpen wat ze lezen, omdat ze simpelweg meer lezen. Het lijkt mij echt geweldig om aan dit leesplezier bij te mogen dragen. Dat ik kinderen in de klas misschien wel in één van mijn boeken zie lezen en zie genieten. Ach ja, laat ik er gelijk meerdere boeken van maken, als ik toch bezig ben. Hihi…

Is mijn droom al een stukje dichterbij?

Ik houd er wel van om mijzelf af en toe een moeilijke vraag te stellen. Het antwoord op deze vraag is ja en nee.

‘Ja’, omdat ik met mijn manuscript nu al zo ver ben dat ik hem dit jaar echt kan gaan opsturen naar uitgeverland en ik durf te zeggen dat ik echt iets goeds in handen heb. Maar ja, dat moeten de uitgevers nog wel met mij eens zijn.

Daarmee kom ik dus ook uit bij ‘nee’. Ik kan namelijk zelf wel tot de conclusie gekomen zijn, dat het verhaal goed en af is, maar daarmee is het nog geen boek. Het einde van mijn droom is dus nog niet in zicht.

Het antwoord kan ook ‘misschien’ zijn. Stel dat ik toch nog steeds geen uitgever kan vinden, dan zijn er altijd nog andere mogelijkheden. Je kunt als schrijver je boek altijd nog gaan uitgeven in eigen beheer. Eigenlijk zag ik dit nooit als een kans voor mij, omdat ik kinderboeken schrijf en ik had in mijn hoofd dat kinderen een boek echt moeten zien liggen in een winkel. Maar, is dat ook zo?

Een boek uitkiezen

Ik was laatst met iemand in gesprek over het uitgeven in eigen beheer en toen noemde ik bovenstaande theorie, maar diegene bracht mij aan het denken. Kinderboeken worden namelijk echt niet alleen maar gekocht doordat een kind het in een winkel ziet liggen en het gewoon moet hebben. Natuurlijk mogen mijn kinderen ook af en toe een boek uitkiezen in de winkel, tijdens bijvoorbeeld de Kinderboekenweek, maar meestal koop ik het boek zelf.

Mijn oudste vindt het gelukkig erg leuk om te lezen (mijn schrijfster/juf-hartje maakt een sprongetje, hihi) en regelmatig heeft hij een nieuw boek nodig. Vaak halen we een boek uit de bibliotheek, maar af en toe kopen we er ook eentje. Als moeder, juf en schrijfster probeer ik op de hoogte te blijven van nieuwe kinderboeken. Op Facebook zit ik in een heel leuke groep en zie regelmatig leuke boeken langskomen. Die onthoud ik dan en een aantal heb ik dus ook gekocht. Momenteel is hij helemaal fan van de Julius Zebra-serie.

Conclusie: kinderen lezen (denk ik tenminste) regelmatig boeken, omdat ouders die uitkiezen.

Uitgeven in eigen beheer als back-up droom?

Deze conclusie geeft mij als kinderboekenschrijfster mogelijkheden. Als ouders regelmatig de boeken kiezen, doen ze dat ook omdat ze daar veel over hebben gehoord. Dat geeft mij kansen; ook eventueel in eigen beheer. Het gaat er op dat moment namelijk helemaal niet meer om of de kinderen het boek in de winkel zien liggen. Als de ouders maar weten dat het bestaat en er goede verhalen over horen. Een aankoop in de boekwinkel of online is dan zo gemaakt.

Het uitgeven in eigen beheer als back-up droom heb ik dus nog niet echt opgegeven. Toch hoop ik natuurlijk dat er een enthousiaste uitgever is die mijn boek wil uitgeven. Want wie wil dat nou niet?

Wat nou als mijn droom uitkomt?

Denk jij daar wel eens over na? Natuurlijk hebben we allemaal onze dromen en kunnen we er niet op wachten dat ze uitkomen. Maar wat nou als die droom ook écht uitkomt en niet een droom blijft? Dat is weer iets om over na te denken. In mijn geval zou het betekenen dat mijn verhaal wordt uitgegeven, waarna er een heel nieuwe wereld voor mij zou opengaan. Zo ben ik natuurlijk altijd al op ontdekkingsreis door schrijversland, maar dan ga ik waarschijnlijk op andere plekken komen. Dus eigenlijk zou je kunnen zeggen dat mijn ontdekkingsreis alleen maar interessanter zal worden. Ik ben benieuwd! Kom maar op…

Wat is jouw droom?

Maar goed, zover ben ik nog niet. Maar wie weet… En jij? Wat is jouw droom als schrijfster? Ik ben benieuwd naar jouw antwoord.

Tot snel weer!

Liefs, Sandy

Wil je weten wie Ellen is? Ellen Kusters heeft haar eigen website: Ellens schrijfavonturen. Daar kun je nog meer enthousiaste verhalen vinden. Ga maar snel kijken!

Deze brief is onderdeel van een briefwisseling. De andere brieven vind je hier op de website.

Volg je mij al via Facebook, Instagram en Twitter?

Dit artikel bevat één of meerdere affiliate links.

Foto: eigen foto

Delen is lief!