Ellen en ik gaan elke week samen op schrijfavontuur. Wat we allemaal meemaken, schrijven wij in een soort briefwisseling naar elkaar. In deze nieuwe brief vertel ik over het komende schrijfjaar 2026.
Brief 253 – 13 januari 2026
Hoi Ellen,
Vorige week schreef jij de allereerste brief van dit nieuwe jaar 2026. Ik vond het heel leuk om die weer te lezen na onze vakantiestop. Vandaag is het mijn beurt.
Terugblik
Jij schreef onder andere een terugblik op vorig jaar. En vooral dat je het zo mooi vond toen je voor jezelf alles van 2025 op een rijtje zette en ontdekte wat voor mooie dingen je hebt meegemaakt en beleefd, dingen om trots op te zijn. Dat lijkt mij een mooie conclusie om het afgelopen jaar mee af te sluiten.
Vooruitblik schrijfjaar 2026
En natuurlijk schreef jij ook een vooruitblik op dit nieuwe jaar, dat pas 13 dagen oud is en waarbij er nog veel dingen zullen zijn die op je pad komen. Of op ons gezamenlijke pad 😉… Zo komen er nog een heel aantal leuke dingen aan op schrijfgebied. Een zogezegd schrijfjaar… Jij vertelde al over je nieuwe e-boek, dat eerdaags uitkomt. Ik snap dat je niet kunt wachten tot het zover is. Maar natuurlijk ook onze vierluik van die gezellige vriendinnen, waarvan ook al vrij snel (deze maand nog als het goed is) het winterverhaal uitkomt, ook als e-boek. Superleuk en ook spannend allemaal.
Ziek geweest
Inmiddels is het alweer bijna anderhalve maand geleden dat ik ziek was en ben ik daarvan weer redelijk goed opgeknapt, ook op energiegebied. Maar het heeft er weer flink ingehakt, kan ik je zeggen. En dat het vlak voor de drukke decembermaand op mijn werk was, heeft hierin zeker niet meegeholpen. Ik was dan ook heel erg blij met de kerstvakantie. Alhoewel de kerstvakantie wel altijd de vakantie is, waarbij ik – maar ik weet dat andere mensen daar net zo goed last van hebben – totaal niet kan bijtanken wat energie betreft. Elke activiteit of dag weg, kost mij één of twee dagen bijkomen. En tel daarbij nog eens op, dat wij een hoop jarigen hebben in die periode (inclusief ikzelf en mijn jongste zoon), dan kun je wel uitrekenen dat ik niet geheel uitgerust de vakantie uit ben gekomen. Helaas…
Toch is het verder ook altijd weer een gezellige vakantie, waarbij ik weer een hoop mensen gezien en gesproken heb, die ik niet wekelijks zie. En dat vind ik toch ook altijd wel erg leuk…
Creatief
Jij schreef over mijn creatieve activiteiten. Zoals jij al vermoedde krijg ik daar inderdaad energie van, naast dat het helaas ook energie kost. Dit laatste ligt er altijd een beetje aan wat ik precies doe. Maar de positieve energie krijgen, waar ik zo blij van word, weegt vaak wel op tegen de energie die het lichamelijk kost. Allen niet altijd helaas, maar dat is niet anders.
En dat is ook gelijk de reden dat ik op de zaterdag bijvoorbeeld liever een boek pak en in mijn hoekje op de bank kruip. Iets wat vrijwel geen energie kost en waar ik wél blij van word. Iets waar ik mezelf tegenwoordig ook “toestemming” geef, hihi. Voorheen dacht ik nog weleens dat het “zonde” was van mijn zaterdag om een paar uur met m’n neus in een boek te duiken, om vervolgens – zonder het echt door te hebben – een paar uur op mijn telefoon te scrollen. Lekker suf eigenlijk als je erover nadenkt, haha. Nu kies ik liever voor dat boek.
Winterverhaal
Jouw brief was trouwens een goede reminder vorige week… Wij hadden begin van de kerstvakantie ons verhaal teruggekregen van de redacteur en we konden aan de slag met het doorvoeren van de nodige wijzigingen en het aanpassen van typfouten. Jij had je hier al over gebogen en nu was het mijn beurt (ten tijde van het schrijven van jouw brief vorige week). Maar door een uitvaart in het begin van de vakantie en alle feestdagen (en de nodige bijkomdagen) was het mij echt totaal ontschoten. Inmiddels hebben we er allebei nog een keer naar gekeken en de laatste aanpassingen gedaan, en ligt het verhaal weer in handen van de uitgeverij. Voor ons is het nu afwachten…
Trouwe brieflezer
De uitvaart waar ik hierboven al over sprak, was trouwens een hele verdrietige – waar ik jou al van op de hoogte had gebracht. Normaal zal ik dit soort dingen niet zo snel in een brief vertellen, maar deze keer maak ik een uitzondering. Eind december heb ik afscheid moeten nemen van mijn lieve tante. En de reden waarom ik het een plekje in deze brief wil geven, is dat zij één van onze trouwe brieflezers was.
Elke week weer las ze met plezier onze brieven naar elkaar en reageerde ze altijd trouw onder onze berichtjes op Facebook. En niet alleen naar mij, maar ook naar jou. Dat vond ik altijd zo lief. Daarnaast gunde ze ons ook onze schrijfsuccessen en heeft ze gelukkig nog het goede nieuws mee mogen maken (na onze cliffhanger 😉), dat onze verhalen worden uitgegeven. Helaas kan ze straks de verhalen zelf niet meer lezen, maar ik weet dat ze trots was geweest op het resultaat.
Hiermee wil ik mijn eerste brief van 2026 afsluiten. Ik kijk alweer uit naar jouw reactie volgende week.
Tot dan!
Liefs, Sandy
Wil je weten wie Ellen is? Ellen Kusters heeft haar eigen website: Ellens schrijfavonturen. Daar kun je nog meer enthousiaste verhalen vinden. Ga maar snel kijken!
Deze brief is onderdeel van een briefwisseling. De start van de briefwisseling vind je hier op de website.
Volg je mij al via Facebook en Instagram?
Foto: bewerkte foto via Canva
Delen is lief!
