Ellen en ik gaan elke week samen op schrijfavontuur. Wat we allemaal meemaken, schrijven wij in een soort briefwisseling naar elkaar. In deze nieuwe brief vertel ik meer over de laatste fase van ons schrijfproject Seizoensliefde.
Brief 261 – 24 maart 2026
Hoi Ellen,
Ik heb weer echt genoten van jouw brief vorige week. Het voelt soms echt alsof we een gesprek voeren, met elke keer een weekje pauze ertussen. Gezellig vind ik dat. Vandaag “klets” ik weer lekker verder.
Long covid
Jij schreef in jouw brief dat je door mijn verhalen over en ervaringen met long covid al meer een idee hebt wat het inhoudt om hiermee te leven. Ik ben er tegenwoordig ook veel meer open over vergeleken met eerst. Ik heb dit nu al ruim vijf jaar, maar in het begin deelde ik er niks over. Noem het struisvogelpolitiek 😉… als ik er maar niks over zei, dan viel het misschien wel mee? Maar tegenwoordig weet ik dat ik het beter eerlijk kan zeggen. Het nadeel van onzichtbaar ziek zijn, is dat dus niemand het aan je kunt zien. En als je dan niks zegt, dan weten mensen ook niet hoe je je voelt.
Toch wil ik ook niet teveel delen, uit angst dat mensen dan gaan denken: ja, nu weten we het wel. Snap je wat ik bedoel? Daarom zie je het soms wel langskomen op mijn sociale media, maar over het algemeen niet. Alleen hier in de brieven deel ik er meer over. Wat ook wel een beetje logischer is, aangezien ik in mijn brieven vertel over wat ik meemaakt en daar is long covid helaas een onderdeel van.
Minder werken
Sinds vorige week ben ik ook minder aan het werk door de long covid. Helaas lukt het niet meer om twee dagen voor de klas te staan. Vanaf nu ben ik twee ochtenden op school en de middagen zit ik dan thuis hiervan bij te komen. Op deze manier mag ik gaan onderzoeken wat er nog wel lukt en wat niet. Eerste ervaring vorige week is in elk geval al dat ik niet zo over the top moe thuis kwam en ook de zombiemodus zaterdagochtend was minder heftig dan anders. Fijne eerste week dus! Zo en nu genoeg hierover, op naar leukere onderwerpen, hihi.
Seizoensliefde
Wat geniet ik van ons gezamenlijke project dat inmiddels de officiële naam “Seizoensliefde” heeft gekregen, ons vierluik. Het blijft leuk om nu eens in het echt mee te maken hoe het tot stand komen van een boek – of e-book in ons geval – in zijn werk gaat. Sommige dingen kosten veel tijd; het schrijven van het verhaal, het wachten op de redacteur en het verwerken van alle opmerkingen daarna, en dat soort dingen. En soms kost iets helemaal niet veel tijd; zoals het bedenken van de naam van ons vierluik “Seizoensliefde”. Die even in een paar appjes was bedacht en besloten (tussen het werken door 😉)…
En nu zijn we alweer met het laatste verhaal bezig. Zo leuk! En ergens ook wel weer jammer, als je snapt wat ik bedoel. We gaan nog een heerlijk feelgoodverhaal schrijven en ook de laatste vriendin de felbegeerde lover laten ontmoeten, maar we moeten ook afscheid nemen van de meiden. De vriendinnen die wij als schrijvers inmiddels in ons hart hebben gesloten. Ergens is dat dus jammer. Maar het hoort bij het schrijverschap.
Schrijfproject
Helaas kan ik nog steeds niet teveel delen over mijn nieuwe schrijfproject, wat ik in mijn hoofd heb. Als we ons laatste verhaal af hebben, dan heb ik daar meer tijd voor. Zeker als ik ook mijn laatste Mindful Moments Bundel gelanceerd heb, die helaas door mezelf wat vertraging heeft opgelopen, maar dat mag de pret niet drukken. Aangezien ik deze laatste bundel vooral nog voor mezelf uitbreng, heb ik mezelf toestemming gegeven dat het best twee of drie weken later uit mag komen, hihi. Mijn hoofd heeft de laatste tijd een beetje te vol gezeten en mijn energiepeil was te laag. Het is niet anders, zullen we maar zeggen.
Maar daarna heb ik meer tijd! En nu ik ook een stapje terug heb gedaan met werken, heb ik hopelijk ook weer wat meer energie om mijn schrijfproject echt te gaan uitvoeren… Ik heb even teruggelezen wat ik er eerder over heb gezegd in een brief. De tips waren toen: feelgoodverhalen, fysieke post en dat ik het idee van het “Verhaal van de maand” nog niet helemaal had losgelaten. Lekker vaag dus…
Nog een tipje van de sluier
Zal ik dan nog een tipje van de sluier geven? Mijn idee heeft te maken met een maandelijks terugkerend iets. En dat iets zou zomaar een feelgoodverhaal kunnen zijn. Losse verhalen en dus ook los te lezen, maar wel met iets gemeenschappelijks, namelijk de locatie waar het zich afspeelt. Denk aan een soort feelgood soapserie in je brievenbus 😉… Misschien heb je nu iets meer een idee van wat het gaat worden. In elk geval heb ik er zin in om het verder uit te werken en het eerste verhaal op papier te zetten.
Hiermee wil ik deze brief afsluiten. Geniet van je week! En houd je mailbox in de gaten de komende dagen, want er komt weer een nieuw stukje van het herfstverhaal jouw kant op…
Liefs, Sandy
Wil je weten wie Ellen is? Ellen Kusters heeft haar eigen website: Ellens schrijfavonturen. Daar kun je nog meer enthousiaste verhalen vinden. Ga maar snel kijken!
Deze brief is onderdeel van een briefwisseling. De start van de briefwisseling vind je hier op de website.
Volg je mij al via Facebook en Instagram?
Foto: bewerkte foto van Canva
Delen is lief!
