Ellen en ik gaan elke week samen op schrijfavontuur. Wat we allemaal meemaken, schrijven wij in een soort briefwisseling naar elkaar. In deze nieuwe brief vertel ik meer over de start van ons e-boek “Wintergeluk bij een ongeluk”.
Brief 259 – 10 maart 2026
Hoi Ellen,
Ik heb weer genoten van jouw brief vorige week. Altijd leuk om na een korte break weer te lezen wat jij hebt beleefd.
Opgeknapt
Aan het begin van jouw vorige brief refereerde je aan wat ik verteld had in mijn brief daarvoor: dat ik wéér ziek ben geweest. Wat jij niet wist, was dat ik van die overbelaste spieren in de eerste instantie redelijk opgeknapt leek, maar dat ik waarschijnlijk andere spieren meer ben gaan gebruiken om de overbelaste spieren te ontlasten, met als gevolg dat ik vorige week weer met pijnlijke spieren zat. Zucht… Maar nu ik dit schrijf, lijkt mijn lijf toch weer redelijk opgeknapt te zijn. Duim je mee dat mijn spieren niet voor een derde ronde gaan?
Zomerverhaal
Jij schreef al dat ons verhaal bijna af was en ik kan in deze brief aan onze lezers vertellen dat ik vorige week het einde van het verhaal heb geschreven. En met nog een kleine aanvulling ergens op driekwart van het verhaal van jouw kant, is ons zomerverhaal nu dan echt af. Hoe gaaf is dat? Zo leuk dat ook de derde vriendin van de vriendinnengroep een heerlijk feelgood einde heeft gekregen.
Herfstverhaal
Op naar ons laatste verhaal dan maar, ons herfstverhaal. Het is weer even omschakelen, omdat er weer een nieuwe vriendin in de hoofdrol staat, maar dat komt goed. Uit ervaring weten we inmiddels dat we allebei ook weer snel in zo’n nieuw verhaal zitten. Ik ben benieuwd hoe jij dit verhaal gaat opstarten. We zitten nu in een modus dat jij steeds de start van het verhaal schrijft en ik het einde. Laten we dat bij het laatste verhaal gewoon zo doorzetten, toch?
Maar ergens is het ook wel weer gek om nu over de herfst te gaan schrijven. Nu “in het echte leven” het zonnetje steeds meer gaat schijnen en de temperatuur stijgt, krijgen we steeds meer zin in de zomer, en in ons verhaal is die zomer alweer voorbij. Grappig hoe zoiets loopt.
Nieuw normaal
In mijn vorige brief schreef ik over mijn nieuwe baseline, oftewel mijn “nieuwe ik”, het nieuwe normaal zoals jij het noemde. Iets waar ik dagelijks mee te maken heb. En wat jij beschreef over hoe rijk het voelt als mensen gewoon fit en gezond zijn, herken ik enorm. Ik besef mij elke keer weer, dat ik daar vroeger – toen ik nog fit en gezond was – nooit zo bij stil stond. En ik denk dat dit bij heel veel mensen geldt. Als je je fit voelt, ben je daar namelijk helemaal niet mee bezig. Je wordt je pas bewust van dingen op het moment dat het wegvalt. Gezondheid is rijkdom en niet iets om als vanzelfsprekend te beschouwen.
Lief dat jij schrijft dat je het zo knap vindt hoe ik mijn nieuwe ik heb geaccepteerd. Eerlijk? Soms voelt het echt dat ik het heb geaccepteerd en op andere momenten baal ik er weer enorm van. Het is nog steeds een proces. Levend rouwen schijnen ze het te noemen. Jij vertelde dat jij niet weet hoe je ermee om zou gaan, maar ook jij zou dit kunnen. Het is inderdaad zoals jij al schreef best te vergelijken met jouw situatie. Misschien dan niet op fysiek vlak, maar zeker op mentaal gebied. Ook jij bent door je burn-out je oude ik kwijt geraakt en nooit meer helemaal teruggekregen zoals ze was.
Wintergeluk bij een ongeluk
Ons eerste e-boek “Wintergeluk bij een ongeluk” heeft een mooie start. Jij schreef vorige week al dat we toen al bericht hadden gekregen van de uitgever dat het boek een heel aantal keer gedownload was bij de bibliotheek. Inmiddels hebben we bericht gekregen dat het aantal al voorbij de honderd boeken is. Echt zo gaaf! Het zal voor bekende schrijvers waarschijnlijk maar een schijntje zijn, maar ik vind het echt zo gaaf dat al zoveel mensen in anderhalve week tijd (op het moment dat we het hoorden) het boek hadden gedownload. En dat zijn alleen nog maar de cijfers van de bibliotheek.
En ik maar denken: Als er maar iemand ons boek gaat lezen. Hihi… Nu weet ik wel dat downloaden niet gelijk staat aan lezen, maar dat geeft niet. Ik had dit in zo’n korte tijd niet durven dromen. Nu maar hopen dat de cijfers zo mooi zijn en blijven, ook met de andere delen, dat we straks ons vierluik Seizoensliefde als fysiek boek in onze handen kunnen houden. Dat zou echt de kers op de taart zijn.
Nieuw schrijfzaadje
Mijn nieuwe schrijfzaadje zit momenteel lekker in de grond en heel af en toe geef ik het in gedachten water. Ik mag er van mezelf nog niet teveel liefde en aandacht aan geven, maar dat komt nog wel. Ik vind het idee namelijk superleuk en ik denk dat er een publiek voor zal zijn. Maar tot die tijd, mag het nog even wachten. Sorry dat ik er dus ook nog niks over vertel.
Hiermee wil ik deze brief afsluiten. Ik kijk nu alweer uit naar jouw antwoord volgende week.
Tot dan!
Liefs, Sandy
Wil je weten wie Ellen is? Ellen Kusters heeft haar eigen website: Ellens schrijfavonturen. Daar kun je nog meer enthousiaste verhalen vinden. Ga maar snel kijken!
Deze brief is onderdeel van een briefwisseling. De start van de briefwisseling vind je hier op de website.
Volg je mij al via Facebook en Instagram?
Foto: bewerkte foto van H!p Publishing via Canva
Delen is lief!
