Mijn eerste stappen in schrijversland

Delen is lief!

Niet heel veel mensen weten dat ik schrijf. Alhoewel ik zo’n flauw vermoeden heb, dat daar snel verandering in gaat komen. Een aantal mensen zullen nu denken: hé, dat heb ik nog niet zo lang geleden gehoord. Maar het merendeel had vooralsnog geen enkel idee. Verrassing! Lees hier ‘mijn eerste stappen in schrijversland’…

Wat schrijf je dan?

Ik heb altijd al geschreven. De ene keer wat trouwer dan de andere keer. Van die heerlijke tienerdingetjes in zo’n dagboek met een slotje. Uitgebreide vakantieverhalen voor in de fotoboeken. In een dagboek waarin ik elke dag één zin moet opschrijven en dat vijf jaar vol moet houden. Die laatste ligt trouwens momenteel op mijn nachtkastje en ik moet beamen dat ik het tot nu toe heel braaf doe. Nu nog volhouden tot 31 december 2022…

Van voor mijzelf naar voor anderen.

En toen kwam die ene zomer, nu zo’n drie jaar geleden. De zomer waarin er een verhaal in mijn hoofd kroop dat er niet meer uitging. Nu moet je weten dat het mij altijd al leuk heeft geleken om een boek te schrijven. Maar ja, wie ben ik? En waarom denk ik dat ik dat zou kunnen? Dus deed ik er niks mee. Tot dat ene verhaal dus. Het idee begon heel klein, maar binnen een paar dagen was het plot in mijn hoofd al af. Heel voorzichtig ben ik eerst aantekeningen gaan maken op papier en later heb ik de stoute schoenen aangetrokken en heb ik mijn laptop opgestart. Het begin was er. Schrijversland, ik kom eraan!

Van een begin tot een heel manuscript.

Het heeft een hele tijd geduurd tot de eerste versie van mijn manuscript af was, zo’n twee jaar. In al die tijd wist niemand dat ik hiermee bezig was, alleen mijn man. Voordat ik het aan anderen zou vertellen, moest ik wel echt iets hebben, vond ik tenminste. Nadat mijn laatste zin op ‘papier’ stond, heb ik mijn schrijfpartner in crime – je weet wie je bent – heel voorzichtig verteld wat ik aan het doen was. Veel te bang dat zij, als gepubliceerd auteur, het maar vreemd zou vinden dat ik ook een poging aan het wagen was. Zo dacht ik er toen over. Gelukkig was ze enthousiast en sindsdien mijn steun en toeverlaat. Ik durf nu te zeggen dat het niet meer een poging wagen is, maar dat ik er echt voor ga. Ik vind het gewoon onwijs leuk om te doen!

En het manuscript?

Ik ben nu bezig met de derde versie die al zo goed als af is. Mijn hoofdpersonen hebben een heel avontuur beleefd dat inmiddels tot een einde gekomen is. Wat voor ’n avontuur het is en hoe het afloopt, verklap ik natuurlijk niet. Daarvoor zullen jullie het boek moeten lezen wanneer het klaar is. Ik heb nog een lange weg te gaan, maar dat boek gaat er komen. Er is vast wel een uitgeverij in schrijversland die met mij in zee wil gaan. Die deze droom werkelijkheid wil maken. Een beetje wishful thinking kan geen kwaad… Toch?

Mijn eerste stappen in schrijversland.

Volg je mij al via Facebook, Instagram en Twitter?

Miljoenen artikelen

Delen is lief!