De uitdaging die ons ‘schrijfavontuur’ heet

Delen is lief!

Eens in de zoveel tijd kom je iemand tegen die hetzelfde pad bewandelt. Het is dan erg mooi dat je samen op avontuur kunt gaan. In dit geval op schrijfavontuur. Op een aparte pagina op deze website kun je lezen over de schrijfavonturen die ik samen met Ellen beleef. Wat we allemaal meemaken, schrijven wij in een soort briefwisseling naar elkaar. Dit keer schrijf ik onder andere over de uitdaging die ons ‘schrijfavontuur’ heet. Het is een reactie op de vorige brief van Ellen.

Brief 16 – 8 oktober 2019

Hoi Ellen,

Wat leuk om te lezen dat je vindt dat ik goede tips gaf in mijn laatste brief! Ik voel mij altijd nog zo’n beginner op schrijfgebied en dan is het leuk dat er iemand is die vertrouwen heeft in wat ik doe. Dat soort lieve opmerkingen zijn goed voor het zelfvertrouwen, haha…

Een andere aanpak

Ik vertelde in mijn vorige brief dat ik tijdens het schrijven van mijn tweede manuscript een andere aanpak had. Jij vroeg je af of dat misschien kwam doordat ik er meer vertrouwen in had, dat het goed zou komen. Dat is echt een heel goede vraag! Ik durf het je niet te zeggen. Dat verhaal heb ik geschreven voor een schrijfwedstrijd. Ik kwam die tegen op internet en had met mijzelf afgesproken dat ik het zou proberen als ik een goed idee zou krijgen. Ik had namelijk met een deadline te maken, die iets meer dan drie maanden verderop lag. Het was óf ik krijg een idee dat ik kan uitwerken óf ik sla deze uitdaging over.

De uitdaging van presteren onder tijddruk

Gelukkig kreeg ik binnen een week een idee waar ik wel wat mee kon. Ik had op dat moment mijn personages verzonnen en de locatie waar het zich af ging spelen. Een detective kan niet zonder gevaar, dus had ik ook een vermissing bedacht en een dader. Daar startte ik mee. Welke problemen mijn personages onderweg tegen zouden gaan komen, had ik nog niet verzonnen. De ideeën daarvoor kwamen gaandeweg het schrijfproces in mijn hoofd op. Ik noteerde die dan gelijk, zodat ik daarmee aan de slag kon. Het verhaal kwam dus meer tijdens het schrijven tot leven. Of het de slimste manier van schrijven is, dat weet ik niet. Wel weet ik, dat ik in dit geval ook niet echt de tijd had om alles van tevoren helemaal uit te denken.

Ik heb de schrijfwedstrijd niet gewonnen, maar ik kan wel zeggen dat ik in iets meer dan drie maanden tijd een volledig manuscript geschreven heb. En ook eentje waar ik trots op ben. Naderhand ben ik het verhaal verder gaan bijschaven. En het is het manuscript geworden dat ik naar verschillende uitgeverijen heb opgestuurd.

Dingen uitschrijven op papier

Jij schrijft dat je het leuk vindt om te lezen hoe ik dingen aanpak, maar dat is geheel wederzijds. Grappig om te lezen dat jij sommige dingen eerst op papier uitschrijft. Wat een werk! Maar heerlijk dat je de dingen gewoon lekker op jouw manier doet; zoals je woorden op papier tellen terwijl de computer dat inderdaad voor je kan doen. Maar volgens mij hoort dit gewoon bij jouw schrijfproces en is dat de manier waarop je het fijn vindt om te doen. Een soort schrijfgewoonte? En helemaal niet dom hoor, zoals je dat zelf zegt. Zeker niet!

NaNoWriMo: een hele uitdaging!

Wat leuk dat jij de creatieve uitdaging van NaNoWriMo ook aan wilt gaan. Het is zeker een goed idee om zo’n uitdaging samen te doen. Zo kunnen we elkaar op het goede schrijfpad houden, je weet wel, dat schrijfpad richting die 50.000 woorden… Het wordt denk ik wel pittig en hopelijk ga je mij in de loop van de maand niet vervloeken om mijn idee, haha. Maar hoe geweldig zou het zijn, als we straks kunnen zeggen dat we het hebben gered?

Ik ga dan inderdaad voor de ruwe versie van mijn kinderboek, het vervolg op mijn eerste manuscript. Ook zou het fijn zijn als ik een heel aantal lessen voor mijn cursus kan afronden. En jij? Waar ga jij voor? Ga je voor je 2.0 versie van je boek of ga je een ander verhaal (af)schrijven? Ik ben benieuwd.

Een echte schrijfhandleiding

Of ga je voor je nieuwe idee; het schrijven van een schrijfhandleiding? Wat leuk om te lezen dat je met dit idee speelt. Ik vind het ook mooi aansluiten om jouw schrijfavontuur (op ieders schrijfavontuur eigenlijk). Net als jij wil ik ook graag weten hoe dingen werken en ben de afgelopen jaren vaak op zoek geweest naar informatie op schrijfgebied. Op internet kun je al veel vinden, maar ik merk dat ik het ook fijn vind om het in een boek te kunnen lezen of opzoeken.

Zelf heb ik al een aantal boeken gelezen die je een schrijfhandleiding zou kunnen noemen:
Een bestseller schrijven voor Dummies. Dit boek is niet meer te koop, maar mocht je dit willen lezen, kan dat. Je kunt hem namelijk gratis downloaden. Ik vind het ‘… voor Dummies’-principe altijd wel wat hebben, dus heb ik hem gelezen. Er staan wel nuttige tips in.
Kinderboeken schrijven, van Wim Daniels. Zeker toen ik wist dat ik kinderboeken wilde schrijven, heb ik dit boek gelezen. Er staan wat algemene tips in, maar ook specifieke tips voor kinderboekenschrijvers. Ik merk dat enkele tips tijdens het schrijven nog door mijn hoofd schieten. Als ik weer eens iets schrijf of wil schrijven, waarvan ik heb geleerd dat je dat beter niet of anders kunt doen. Oh ja, klinkt het dan in mijn gedachten. Ik heb dus wel degelijk iets aan dit boek gehad.

Verder heb ik nog geen schrijfhandleidingen gelezen. Maar geïnspireerd door jouw vorige brief en foto, heb ik een nieuwe aangeschaft. Ik kan niet wachten om daaraan te beginnen.

Jouw schrijfhandleiding – alweer een leuke uitdaging

Ook ben ik nieuwsgierig naar jouw idee. Het klinkt goed. Een schrijfhandleiding met bruikbare tips en ervaringen lijkt mij heel waardevol voor iedere beginnende schrijver. Wij zullen namelijk niet de ene twee zijn die om informatie zitten te springen. Een werkboek klinkt ook interessant. Dan kunnen de lezers gelijk hun nieuwe tips en ideeën uitproberen. Als ik jou was, zou ik dit idee zeker niet loslaten.

Mijn dromen en wensen

Je vraag naar mijn dromen en wensen. Jeetje… Dat zijn er zoveel. Ik las een artikel over de schrijfster van het Kinderboekenweekgeschenk, over droom gesproken, hihi. Zij vertelde wat ze allemaal al bereikt had en ik kon alleen maar denken: Wauw, dat is heel gaaf.

Mijn allereerste schrijfdroom is het uitbrengen van mijn eerste boek. Het zou heel bijzonder zijn als alle kinderen van Nederland mijn boek zouden kunnen lezen. De proeflezers zijn erg enthousiast, dus daar ligt het niet aan. Nu de uitgeverijen nog. Ik ben druk bezig de juiste uitgeverij te vinden.

En verder? Oh, ik heb nog zoveel andere wensen. Dat boek, als het er eenmaal is, laten uitgeven in het buitenland of, welja, laten we er een film van maken. Daar zou het trouwens uiterst geschikt voor zijn, al zeg ik het zelf. En nog veel meer wensen…

Maar genoeg voor nu. Ik heb mijn verhaal alweer veel te lang gemaakt. Volgende keer vertel ik weer verder. Tot snel!

Liefs, Sandy

Wil je weten wie Ellen is? Ellen Kusters heeft haar eigen website: Ellens schrijfavonturen. Daar kun je nog meer enthousiaste verhalen vinden. Ga maar snel kijken!

Je kunt hier op de website nog meer brieven van onze schrijfavonturen lezen.

Volg je mij al via Facebook, Instagram en Twitter?

Dit artikel bevat één of meerdere affiliate links.

Foto: eigen foto

Boeken

Delen is lief!